Korte getuigenissen van enkele van onze oppassers

Straffe kost

"Gisterenmorgen werd de deur geopend en mevrouw zei, : "Oh, ...een man !" 
Ik stel me voor en zeg : "Heeft men je dat niet gezegd aan de telefoon ?"
"Ja, ..... nu je het zegt.  Men zei dat Maurice kwam.  Maar ik dacht : Tiens, zijn er nu al vrouwen die Maurice noemen ook ?"
Du...uus,  een goede raad voor de toekomst : zeg niet alleen "Maurice zal morgen komen", maar voeg er aan toe : "en ... dat is een man."  Bedankt."


Een "specialeke"

"Het was ongeveer een jaar geleden dat ik bij dit meisje was gaan oppassen.  Dit keer verliep het afscheid vlotjes, ik kreeg een hartje van strijkparels dat ik mocht
meenemen naar huis, lief hé !
Maar eens dat de mama gebeld had rond 11.00 uur heeft ze haar "sterk" karaktertje bovengehaald.
Ze is nog net geen 4 en zei dat ze het woordje "alsjeblief" maar saai vond !!! 
Toen ik haar zei dat ze haar boterham "op" haar bord moest leggen en niet op de stoel, zei ze dat ze maar 2 handen had !!!  Zei ik wit , dan zei ze zwart.
De mama had me verwittigd tijdens een kort telefonisch gesprek, maar ik wist het nog van de vorige keer dat het een "specialeke" was."


Een afwisselende job

"Ik ben reeds 9 jaar werkzaam als oppas zieke kinderen.  Ik doe het nog steeds met hart en ziel.
Het is een heel afwisselende job, je komt in veel gezinnen en bij kinderen van alle leeftijden. 
Wanneer een kindje nog heel ziek is, verloopt de dag ook anders dan wanneer het zich al beter voelt.

Elke dag is anders, elk kindje is anders en dat maakt de job zo boeiend.  Een paar anekdotes.

"Toen we een slinger aan het knutselen waren omdat J. jarig was, zei hij : "Je mag naar mijn verjaardagsfeestje komen als je mag van je mama!"

"Een meisje van 5 was een liedje van K3 aan het zingen. Ik zei haar dat ze heel mooi kon zingen, waarop zij antwoordde: "Als K3 stopt met zingen, ga ik het overnemen."